یک وقت مشخص برای نگرانی

بعضی فکرها مثل مهمان ناخوانده‌اند: هر لحظه سر می‌زنند. به‌جای جنگیدن با آن‌ها، برایشان وقت بگذارید.

1. ۱هر روز ده دقیقهٔ ثابت را «وقت نگرانی» کنید؛ مثلاً ساعت شش عصر.
2. ۲اگر وسط روز نگرانی‌ای آمد، یک خط یادداشتش کنید و بگویید: «ساعت شش.»
3. ۳سر ساعت، فهرست را بخوانید و برای هر مورد فقط یک قدم کوچک بنویسید.
4. ۴کارهایی که از دستتان خارج است را جدا کنید و بگذارید بمانند.

معمولاً وقتی سر ساعت سراغ فهرست می‌روید، نصف نگرانی‌ها کوچک‌تر شده‌اند.